| Ruttiyaphorn's profile<<--Ss--\\--[N]-[o]-[Y]-...BlogListsNetwork |  Tools  Help |
|
February 15 at .. 708เธอ ลืมตา ..
หลับตา ....
ลืมตา ...
ตาเปียกชื้นอีกแล้ว
บ้าจริง คนอะไรนอนน้ำตาไหล
เอื้อมมือหยิบโทรศัพท์
19:01
หืม
19:01
"นาฬิกาตาย ???"
นาฬิกาในโทรศัพท์ ... นาฬิกาตาย ???
แล้วนาฬิกาที่หัวเตียงล่ะ
19:02
อืม .. นาฬิกาที่อยู่ในโทรศัพท์ มันจะตายได้ไงล่ะ ... เธอนี่คิดอะไรแปลกๆ
".. ฉันเพื่งจะนอนไป 2 ชั่วโมง ... ในรอบ 3 วัน ฉันนอนไป 2 + 2 .. 4 ชั่วโมงเองหรอ ..." เธอคิด
"ช่างมันเถอะ ไม่เห็นสำคัญเลย ในเมื่อตอนนี้ฉันตื่นแล้วนี่ " ... เธอบอกกับตัวเอง พร้อมกับยักไหล่
เธอเดินออกไปที่ระเบียง .. ห้องยังคงมืดอยู่
"เอ๋ ทำไมวันนี้ไม่มีดาว ดวงจันทร์ก็ด้วย หายไปไหน ???"
"ช่างมันเถอะ ทำไมฉันต้องรู้ด้วย ถ้ามันจะมี ดึกๆฉันก็คงเห็น" ... แล้วทำไมเธอต้องอยากเห็นดาว หรือ ดวงจันทร์ด้วยล่ะ
เธอเดินกลับเข้ามาในห้อง
เปิดไฟ .. เปิดคอมพิวเตอร์ และนั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม ที่เธอนั่งทุกวัน
แล้วเธอก็เริ่ม รัวนิ้วที่คีย์บอร์ด
มีหลายรอยยิ้ม หลายความงุนงง หลายเสียงหัวเราะ และอีกหลายความรู้สึก ที่เธอแสดงออกทางสีหน้า
และส่งให้คนที่กำลังคุยกับเธออยู่อีกฟากหนึ่ง
อีกปลายด้านหนึ่ง ของสายไฟ ที่เชื่อมโยงไปถึง
ทั้งคนที่เธอรู้จักและไม่รู้จัก .. ในโลกของความเป็นจริง
20:21
เธอทิ้งตัวลงบนเตียง
ยังคงมีเสียงเพลงเบาๆ จากคอมพิวเตอร์เครื่องนั้น
~~~~~~~~
ดีเจบ้า เปิด 3 เพลง ไม่มีเพลงไหนที่ไม่มีคำว่าเหงาเลย
เธอยิ้มกับตัวเอง คนเรานี่ก็บ้า จะเหงาอะไรกันนักหนาเชียว
แล้วตอนนี้ มีคนเหงา มากกว่าคนไม่เหงาอีกหรอ ...
"ความเหงา" มันคืออะไรหรอ ??? .... เธอคิด
20:32
เธอลุกขึ้นไปปิดเพลง
หยิบกีต้าร์ .. มันชื่อหมอนข้าง ..
เธอเดินออกไปที่ระเบียงที่เดิม พร้อมกับกีต้าร์ที่ชื่อหมอนข้าง
".. ฉันเข้าไปนั่งเล่นในห้องดีกว่า ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขี้เหงาขนาดที่ต้องมานั่งเล่นเพลงที่ระเบียงซะหน่อย.."
.. เธอคิด พร้อมกับยิ้มให้ตัวเอง ..
เธอหลุดเข้าไปในโลกของเธอ
มีเสียงหมอนข้าง เสียงเธอฮัมเพลงเบาๆ เสียงห้องตรงข้ามเปิดประตู และเสียงเลื่อนเก้าอี้ของห้องข้างบน
เธอเจ็บนิ้ว แต่เธอมีความสุข
22:27
.. คนที่เหงาคนหนึ่ง นั้นรอใครที่จะเข้าใจ มาเป็นเพื่อนดูหนัง เป็นเพื่อนฟังเพ.....
ใครโทรมานะ
"ฮัลโหล..."
"สุขสันต์วันวาเลนไทน์ครับ ขอโทษนะ พอดีวันนี้เค้างานยุ่งมากเลย แต่ยังไงเค้าก้อรักตัวเองนะ"
"เอ่อ .. คือ นั่นใครคะ"
"อ้าว ไม่ใช่ปุ๊กหรอคับ"
"ป่าวค่ะ"
"ครับ ขอโทษครับ"
"... สายคงพันกันมั้ง ... แต่ใครจะสนล่ะ อย่างน้อยวันนี้ก้อมีคนบอกรักฉันแล้ว" .. เธอหัวเราะเบาๆ
22:28
เธอเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม
เปิดอ่านสเปซที่เธอพิมพ์ไว้เมื่อวาน แล้วเธอก้อ...น้ำตาไหล
"...ฉันป่าวร้องไห้ซะหน่อย ก้อแค่ .. ฝุ่นมันเข้าตา .. ไม่สิ .. ฉันไม่ใช่นางเอกมิวสิค
ฝุ่นมันเข้าตาได้เฉพาะนางเอกมิวสิคเพลงวัยรุ่นทั่วไป แค่นั้นแหละ
อ๋อ ... ฉันแสบตา .. ฉันใส่คอนแทคเลนส์มาทั้งวันแล้วนี่นา .. ตามันแห้งน่ะ ..."
จริงของเธอ ไม่ว่าจะเป็นนางเอกมิวสิคหรือเปล่าก้อไม่มีใครอยากจะยอมรับว่าตัวเองร้องไห้หรอก
ใครจะอยากยอมรับ ว่าตัวเองอ่อนแอ .. และที่สำคัญ เธอคนนี้ไม่ได้อ่อนแอ
22:34
เธอกลับมาทิ้งตัวลงบนเตียง .. หยิบกระจกบานเล็กสีส้ม
เธอยิ้ม
เธอไม่ชอบเห็นหน้าตัวเองร้องไห้ หรือทำหน้าบูดบึ้ง หรือแม้แต่ทำหน้าตาปกติธรรมดา
เธอชอบเห็นตัวเองยิ้ม
และเธอก้อชอบส่องกระจก เวลาที่เธอร้องไห้ ... เพื่อที่เธอจะได้ยิ้ม
เธอยิ้ม .. เธอยิงฟัน .. เธอทำหน้าประหลาด .. เธอทำตาโต .. เธอทำหน้าหมู ..
เธอทำปากจู๋ .. เธอทำหน้าลิง .. เธอทำหน้าสงสัย ..
เอ ... ฉันอยากทำหน้าปลากระเบนจังเลย
แล้วเธอก้อเริ่ม พยายามทำหน้าให้เหมือนปลากระเบน
แต่มันไม่สำเร็จ มันคงเหมือน .. ปลาหมึก .. มากกว่า
เธอจึงเริ่มพยายามทำหน้าปลาหมึก และหน้าไส้เดือน
แล้วเธอก้อตระหนักได้ว่า จริงๆแล้วเธอทำได้ตั้งหลายหน้าแน่ะ
เธอหัวเราะ .. "ฉันนี่ก้อเก่งแฮะ"
22:47
เธอเดินออกไปที่ระเบียงอีกครั้ง
ลมพัดเย็น
เธอมองหาดาว 2 ดวง ที่มันอยู่ที่เดิมทุกวัน
มันไม่มี แต่บนท้องฟ้าก้อยังมีดาวดวงอื่นให้ฉันมอง
"อืม .. ปล่อยมันไปเที่ยวกัน 2 คน ไม่สิ 2 ดวง .. ไปเที่ยวได้ 1 วันนะ
พรุ่งนี้กลับมาให้ฉันมองด้วย"
"เอ .. นั่นไง มีดวงจันทร์ด้วย เมื่อตอนหัวค่ำ มันอยู่อีกด้านนึงของท้องฟ้า
ตึกคงบังมันอยู่ .. "
"ตึกอยู่ที่เดิม ไม่ได้ขยับ ฉันรออยู่ในห้องเดิม ก้อแค่ทำอะไรฆ่าเวลาไปพลางๆ
แล้วดวงจันทร์ มันก้อเดินทางมาหาฉันเอง" ... เธอยิ้ม .. อีกครั้ง
ผู้ชายห้องเฉียงลงไปด้านซ้ายมือ ... อาจจะเป็นห้อง 606 กำลังคุยโทรศัพท์
ผู้ชายห้องบน ด้านซ้ายมือ ... งั้นคงเป็นห้อง 807 สูบบุหรี่
ลมยังคงพัด .. เธอเริ่มหนาว .. และกอดอก
ผู้ชายที่อยู่ตึกตรงข้าม ห้องอะไร .. เธอไม่รู้ .. ชั้น 4 ... ตากผ้า แล้วก้อกลับเข้าไปในห้อง
~~~ กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่ม ~~~
มันเป็นกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่ม จากห้องข้างล่างของเธอ
ห้อง 608 ไงล่ะ
เธอกอดอกแน่นขึ้น
ตอนนี้ อยู่ที่ไหนซักแห่ง หรือหลายแห่ง
คงมีคนบางคน และหลายคน
โยกตัวอย่างสนุกสนาน มีเสียงดนตรี มีคนแปลกหน้า
มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ
มีความมืด สลับกับแสงไฟ
มีแอลกอฮอล์ มีกลิ่นบุหรี่ ...
"ดีแล้วละ ที่ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น ไม่งั้นฉันคงต้องยิ้มให้คนอื่น แทนที่จะได้ยิ้มให้ตัวเอง .. เหมือนตอนนี้"
23:09
เธอกลับมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม
รัวนิ้วที่คีย์บอร์ดอีกครั้ง
สลับกับการที่มีคนโทรเข้ามา
.. และเสียงเรียกเข้าของเธอ ก้อยังคงเป็นเพลงเดิม
".....คนที่เหงาคนหนึ่ง นั้นรอใครที่จะเข้าใจ มาเป็นเพื่อนดูหนังเป็นเพื่อนฟังเพลงใกล้ๆ แบ่งปันทุกข์และสุข พูดคุยยามที่เหนื่อยหัวใจ ....."
แต่จริงๆแล้ว เธอก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันหรอก
ก้อแค่ เพลงมันเพราะดี ก้อแค่นั้น...
23:21
เธอยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม
แต่เธอไม่ได้รัวนิ้วที่คีย์บอร์ดแล้ว
เธอกำลังนั่งจ้องชื่อ msn และรูปตัวคนสีเขียวๆ ของบางคนที่แสดงว่าออนไลน์อยู่
"ถ้าไม่ทัก ก้อไม่คุย แค่นั้นเอง ใครจะสน..." เธอเม้มริมฝีปากเหยียดตรง
23:40
เธอเริ่มที่จะไม่มีอะไรทำ
หลังจากนี้
เธออาจจะไปนอน
เธออาจจะเก็บกวาดห้องให้มันสะอาด
เธออาจจะกดโทรศัพท์หาใครก้อไม่รู้ หรืออาจจะปิดเครื่องไปเลย
เธออาจจะนั่งเล่นกีต้าร์ต่อ
เธออาจจะซักผ้าที่มันกองสุมอยู่
เธออาจจะล้างจาน 3 ใบ ที่ค้างอยู่ในอ่างตรงระเบียง
เธออาจจะนั่งเขียนไดอารี่ ที่เธอติดค้างมันไว้หลายเรื่อง
เธออาจจะออกไปยืนรับลมที่ระเบียงเหมือนเดิม
เธออาจจะนั่งทำรายงานที่รอเธอขยันอยู่
เธออาจจะดึงเชือกตรงก้นพวงกุญแจอุลตร้าแมนที่มันดิ้นได้ .. ก้อเธอเพิ่งจะซื้อมันมานี่
เธออาจจะนั่งดูรูปเก่าในคอมพิวเตอร์ .. แต่ถ้าเก่ากว่านั้น ก้ออยู่ในอัลบั้มรูป
เธออาจจะจัดระเบียบคอมพิวเตอร์ ที่ไฟล์มันกำลังยุ่งเหยิง
เธออาจจะนอนหลับตา แล้วฟังเพลงไปเรื่อยๆ
เธออาจจะเล่มเกมส์ แต่เครื่องเธอจะมีเกมส์อะไรล่ะ นอกจากเรดอะเลิท กับ fm2007
เธออาจจะเปิดเวปพันทิป แล้วนั่งอ่านกระทู้ต่างๆ
เธออาจจะโหลดเพลง .. แต่คงไม่หรอก ฮาร์ดดิสก์ใกล้เต็มแล้ว
เธออาจจะอ่านหนังสือเตรียมสอบ .. แต่เธอคงคิดว่ามันเร็วไป
เธออาจจะอ่านหนังสือ ที่ไม่ใช่หนังสือเรียน แต่มีมากกว่าหนังสือเรียนซะอีก
เธออาจจะทำอีกหลายๆอย่าง ที่ไม่มีใครคิดได้ว่าจะทำ
แต่บางที เธออาจจะทำสิ่งที่เธอคิดไม่ถึงซะเองด้วยซ้ำไป ...
ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ มีอะไรอีกหลายอย่างให้เธอทำ ถ้าเธออยากจะทำ
ไม่ว่าเธอเลือกที่จะไปทำอะไรต่อ
ก่อนหลับตานอนในคืนนี้ เธอจะหลับตาพร้อมกับรอยยิ้ม
และเธอหวังว่า
พรุ่งนี้เช้า เธอจะไม่ต้องตื่นมาพร้อมกับคราบน้ำตา และหมอนที่มีร่องรอยของความชื้น .... อีกครั้ง
Comments (1)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://noynanrs.spaces.live.com/blog/cns!DE490914219C3E8D!1662.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
