| Ruttiyaphorn's profile<<--Ss--\\--[N]-[o]-[Y]-...BlogListsNetwork |  Tools  Help |
|
February 13 . . จุดขาวเล็กๆ ในวงกลมดำอันใหญ่ . .เช้าตรู่วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2008
01:13 หยิบโทรศัพท์ กดเบอร์ที่จำได้ขึ้นใจ ลบ ....
หาชื่อเพื่อนคนหนึ่ง กดโทรออก นาน ... ท – ฮัลโหล น – เมิงนอนยัง ท – อือ น – งั้นไปนอนเหอะ ท – เด๋ว เมิงมีไร น – ไม่มีไร พรุ่งนี้เมิงเรียนกี่โมง ท – เจ็ด น – อือ กุไม่มีไรหรอก แค่นี้แหละ ท – เอาไว้วันหลังนะ น – อือ วางสาย ...
01:15 กดเบอร์โทรศัพท์ ที่เมื่อกี้พิมพ์ แล้วลบไป กดโทรออก
ตื๊ด .. ดัง 1 ครั้ง ป – ฮัลโหล น – ยังไม่นอนอีกหรอ ป – ยัง น – พรุ่งนี้ไม่มีเรียนหรือไง ป – ไม่อ่ะ ปกติก้อนอนตีสามตีสี่ น – แล้วจะตื่นกี่โมง ป – เที่ยงๆ น – อือ ดีจัง ... เงียบ ... ป – เป็นไร น – ป่าว ป – ร้องไห้ทำไม น – อย่าเพิ่งนะ เทออยู่เฉยๆ อย่าเพิ่งพูดอะไร ... นาน ... ป – เปนไร น – ป่าว ป – บ้าป้ะ น – อือ บ้า ป – ถ้าให้เดานะ ใกล้วันที่ 14 แล้วช่ายมั้ยล่ะ เหงาอะดิ๊ น – 55 บ้า ไม่เกี่ยวๆ ป – อย่ามาเถียง น – ไม่ใช่ซะหน่อย ป – เค้าก้อไม่มีแฟนเหมือนกัน เลิกแล้ว น่าสงสารมั้ย ฮือๆๆ น – สมน้ำหน้า ป – อยากมีแฟนๆๆๆ ฮือๆๆๆ น -- ประสาท ป – ร้องไห้ทำไม น – ไม่มีไร น – บางที เค้าก้อแค่ต้องการคนอยู่เปนเพื่อน ไม่ต้องพูดไรก้อได้ ป – เค้าเป็นคนสุดท้ายแล้วใช่มั้ย น -- ..... ( ไม่ จริงๆแล้วเค้าคิดถึงเทอเป็นคนแรก ) ป – ช่ายดิ๊ โทรหาคนอื่นมาหมดแล้วอะดิ ถึงโทรหาเค้า น – เค้าหายแล้ว ป – ทำไมถึงหาย น – หายเอง ป – แล้วทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่หาย ทำไมต้องมาคุยกับเค้าแล้วหาย ... เงียบ ... น – เค้าไม่หายหรอก พูดไปงั้นแหละ ป – นี่ๆ เวลาที่คนเรา เสียใจนะ .. บลาๆๆๆๆ ป – เทอลองคิดดูนะว่า บลาๆๆๆๆ ป – นี่ เทอฟังอยู่รึป่าว น – ฟัง ป – แล้วเทอได้ทำตามมั้ย น – ไม่รู้ เค้าไม่เข้าใจ ป – เทอเป็นไร บอกเค้ามาดิ น – เค้าก้อไม่รู้ ... เค้ารู้ แต่เค้าคงไม่อยากยอมรับ ... เค้าก้อแค่มันไม่อยากให้มันเกิดขึ้น ... เค้ากัวสิ่งที่เค้าคิดมันจะเป็นงั้นจิงๆ ... เค้าไม่อยากยอมรับมัน .... ป – ... บลาๆๆๆๆๆ ป – บลาๆๆๆๆๆ ป – ฟังอยู่มั้ย น – ฟัง แต่คิดตามไม่ทัน เค้าโง่อยู่ ป – ไหน ท่องเอถึงแซ่ดจากหลังมาหน้าซิ น – งง ป – ท่องสิ น – แซ่ด .. เอ๊ก .. วาย ป – ไม่ใช่ น – แซ่ด .. วาย .. เอ๊ก .... ... เงียบ ... ป – ท่องอีกสิ น – ไม่รู้แล้ว คิดไม่ออก ป – ท่อง น – เทอท่องให้เค้าฟังสิ ป – เค้าก้อท่องไม่ได้หรอก น – อ้าวววว ป – ตอนที่เทอพยามยามคิดเพื่อท่องอยู่ เทอไม่ได้เสียใจแล้วใช่มั้ยล่ะ ... เงียบ ... ป – ตอนนี้เทอกำลังเสียใจอยู่ เทอร้องไห้ เทอก้อร้องไปไม่ต้องคิดอะไร แต่ระหว่างที่เทอร้อง ให้มีความคิดเทออีกคนนึงกำลังมองตัวเองร้องไห้ เทอลองทำดูสิ ... ป – เทอเห็นตัวเองร้องไห้มั้ย ... ป – ความคิดที่ 2 ที่มองตัวเทอร้องไห้อยู่ ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยใช่มั้ยล่ะ ป – เทอมองดูมันนะ เหมือนเทอกำลังดูละครน่ะ เด่วซักพักมันก้อจะหายไป แล้วมันก้อจะวูบมาใหม่ เป็นงี้ไปเรื่อย ... ป – ทำไมเทอเงียบ ป – เทอเห็นเหมือนที่เค้าบอกมั้ย น – ไม่รู้ ... เงียบ ... น – เทอเหนื่อยมั้ย ป – ทำไม น – เค้าคุยไม่รู้เรื่อง ป – เทอไม่ยอมคิดตามที่เค้าพูดต่างหาก ... เงียบ ... ป – งั้นเอาใหม่นะ ... บลาๆๆๆๆๆๆ น – นี่เทอรู้มั้ย การที่เทอพูดอะไรออกมาน่ะ เค้าไม่ได้รับรู้อะไรที่เทอพูดหรอก ... เงียบ ... ป – งั้นก้อช่างเทอแล้วละ เทอไม่สบาย เค้าเอายาให้เทอกิน เทอก้อไม่กิน เค้ากินแทนเทอไม่ได้หรอกนะ ป – เทอก้อร้องไห้ของเทอต่อไปแล้วกันนะ ... เงียบ ... น – เทอทิ้งเค้า ป – ป่าว เทอทิ้งตัวเอง ถ้าเทอไม่ช่วยตัวเทอเอง แล้วใครจะช่วยเทอได้ ... เงียบ ... ป -- ... “ .......” ... น – จะดีกว่านะ ถ้าเทอไม่ประชดเค้า ป – ไม่ได้ประชด น – ทำไมต้องมาทำเสียงแข็งใส่ด้วย ป – ไม่ได้เสียงแข็ง เสียงเค้าก้อเป็นแบบนี้ น – ไม่ เทอเสียงแข็ง แล้วเค้าไม่ชอบให้เทอทำแบบนี้ น – เค้ามีเรื่องที่ต้องคิดมากพออยู่แล้ว เทออย่ามาทำให้เค้าต้องคิดอะไรเพิ่มอีก ... เงียบ ... น – เค้าหายแล้ว ป – ทำไมหาย น – เหนื่อย แล้วก้อเลิกบ้าไปเองนั่นแหละ น – ขอบคุณนะ ที่อยู่เป็นเพื่อน ป – เอาอีกแล้ว ความคิดเทอไหลกลับมาเรื่องเดิมอีกแล้ว น – ป่าวซะหน่อย ...... ป – เทอร้องไห้หนักกว่าเดิมอีก น – คือยังไงเค้าก้อต้องผิดหวังใช่มั้ย เค้ารู้แล้ว ถ้าเค้าไม่คาดหวัง เค้าก้อจะไม่ผิดหวัง จิงมั้ย ป – ไม่ได้หรอก เทอรู้ แต่คนเราก้อต้องคาดหวังเป็นธรรมดา ป – เทอก้อคาดหวังต่อไป แล้วพอเทอเสียใจ ไม่นานมันก้อค่อยๆหายไปเอง น – ไม่รู้สิ มันอาจจะค่อยๆเพิ่มขึ้น หรือค่อยๆลดลง เค้าไม่รู้หรอกว่ามันจะเป็นไง ป – ถึงมันค่อยๆเพิ่มขึ้น สุดท้ายมันก้อค่อยๆลดลงอยู่ดีนั่นแหละ เด่วมันก้อผ่านไป น – อือ น – เทอไปอาบน้ำนอนเหอะ ... เงียบ ... ป – เทอไปนอนสิ น – อือ ... เงียบ ... น – เทอไปอาบน้ำ นอน ได้แล้ว ป – อือ ... เงียบ ... ป – เทอไปนอนเหอะ น – อือ รู้แล้ว
ตื๊ด .. ตื๊ด .. ตื๊ด ...
02:22 พิมพ์ ข้อความ "ขอบคุณ" ส่งไป เบอร์ที่โทรออกเมื่อกี้
ขอบคุณ ที่อยู่เป็นเพื่อน ขอบคุณ ที่ทนคุยกับคนที่คุยไม่รู้เรื่อง ขอบคุณ ที่พยามยามทำให้เค้าหายบ้า ขอบคุณ ที่เทอคุยกับเค้า โดยที่ไม่รู้อะไรเลย
ขอโทด ที่เค้าไม่ได้บอกอะไรเทอ ขอโทด ที่เค้าหงุดหงิด และโมโหใส่เทอ ขอโทด ที่เค้างี่เง่า และไม่มีเหตุผล ขอโทด ที่ทำเทอเหนื่อย
เป็นครั้งที่ 2 ที่เค้า ร้องไห้กับเทอ ทางโทรศัพท์ แต่เทอเป็นคนเดียว ที่เค้าร้องไห้ให้ฟังทางโทรศัพท์ได้อย่างสนิทใจ ครั้งแรก เค้าร้องไห้เพราะเรื่องของเทอ ครั้งนี้ เค้าร้องไห้เพราะเรื่องของคนอื่น เค้าไม่รู้ ว่าจะมีครั้งหน้ามั้ย แต่เค้ารู้ว่าถ้ามี เทอก้อยังอยู่เป็นเพื่อนเค้า
เค้าจะพยายามท่องเอถึงแซ่ด จากหลังมาให้ได้ ไม่ใช่ เทอนี่ท่าจะบ้า แบบนั้น เค้าเรียก แซ่ดถึงเอ ต่างหากล่ะ เห็นมั้ย เค้าฉลาดขึ้นแล้วนะ
ขอบคุณ ทุกอย่าง ทุกเรื่องราว ตลอดเวลาที่ผ่านมา ที่ทำให้วันนี้ เค้ามีเพื่อน ที่เค้ารู้แล้วว่า เทอเป็น “เพื่อน” กับเค้าจิงๆ
Comments (3)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://noynanrs.spaces.live.com/blog/cns!DE490914219C3E8D!1656.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
