นั่ง  มองตัวเอง
แล้วคิดว่า
อีก 5 ปีข้างหน้า ฉันจะเป็นอย่างไร
อีก 10 ปีข้างหน้า ฉันจะยังคิดแบบนี้อยู่มั้ย
แล้วอีก 15 ปี ฉันจะมองฉัน ณ ปัจจุบันว่าเป็นอย่างไรกันนะ

ขอบคุณวันเวลา ที่พาให้ฉันมาเป็นฉัน ณ วันนี้
ขอบคุณทุกสิ่งรอบตัวที่ผ่านเข้ามา แล้วก็ผ่านไป หรืออาจจะหยุดอยู่กับฉัน

แต่ฉันก็คิดถึงฉัน เมื่อ 5 ปีก่อน
คิดถึงตัวฉันเอง เมื่อ 10 ปีก่อน

ณ ตอนนี้ เด็กคนนั้นอยู่ไหนกันนะ
เด็กคนนั้นยังอยู่กับฉันไหม
เค้าซ่อนอยู่ในฉัน
หรือเค้าเป็นฉัน
หรือเค้าหายไปแล้ว

ฉันอยากมีแววตาที่สดใส ร่าเริง เหมือนเด็กคนนั้น
คนที่ฉันเคยเป็น เหมือนหลายปีก่อน

ฉันอยากมองสิ่งต่างๆ สวยงาม เหมือนที่เด็กคนนั้น .. คนที่ฉันเคยเป็นมอง

ฉันรู้ว่าเด็กคนนั้นใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับทุกอย่างที่อยู่รอบตัวเค้า

แต่ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ ฉันเป็นอย่างไร

ฉันมีแววตาที่แข็งกร้าวกว่าเด็กคนนั้น

ฉันมองโลกได้ไม่สวยงามเท่าเด็กคนนั้น

ฉันไม่สามารถพูดคำว่า "รัก" อะไรได้อย่างเต็มปาก
และบริสุทธิ์สวยงาม เหมือนเด็กคนนั้น

ฉันไม่สามารถทำ หรือพูดทุกอย่างอย่างจริงใจได้เท่าเด็กคนนั้น

ฉันไม่สามารถทำอะไรไปด้วยความกล้าหาญ
และไม่กลัวความผิดหวังเหมือนเด็กคนนั้น

ฉันไม่กล้าหาญ ฉันกลัว ฉันมีความกลัวที่เด็กคนนั้นไม่เคยมี

ฉันโกหกตัวเองในหลายๆครั้ง แต่เด็กคนนั้นซื่อสัตย์กับตัวเองเสมอ

ฉันไม่โทษอะไรทั้งนั้น
ฉันคิดว่า การที่ฉันเป็นอย่างตัวฉันในทุกวันนี้
มันก็เป็นสิ่งที่ฉันควรจะเป็น หากฉันยังต้องการอาศัยอยู่บนโลกใบนี้
มันช่วยให้ฉันใช้ชีวิตในทุกๆวันได้อย่างเป็นปกติ
 
อะไรหลายอย่าง
การพบปะผู้คน ความเจ็บปวด ความผิดหวัง การเรียนรู้
เปลี่ยนเด็กคนนั้นให้กลายเป็นฉัน

ฉันก็ยังคงเป็นฉัน..ท่ามกลางผู้คนมากมาย

เพียงแต่เมื่ออยู่คนเดียว ฉันก็อยากกลับไปเป็นเด็กคนนั้น
และมีความสุขให้ได้เท่าที่เด็กคนนั้นมี .... ก้อแค่นั้นเอง

ไม่รู้สินะ บางที อีก 10 ปีข้างหน้า
ผู้ใหญ่คนนึง อาจจะมานั่งนึกว่าเค้าอยากเป็นฉัน
คนที่เค้าเคยเป็นเมื่อ 10 ปีก่อน ก็เป็นได้....